Shiba inu

      Brak komentarzy do Shiba inu
[Głosów: 1   Average: 5/5]

Shiba inu to pies pochodzący z Japonii. Historia tej rasy jest długa i sięga czasów, gdy psy były wykorzystywane podczas polowań. Sama nazwa Shiba inu może być rozumiana jako pies, który poluje w zagajnikach. Do tego były stworzone pierwsze psy tej rasy, która dzisiaj zyskuje sympatię wielu właścicieli i hodowców. Wzorzec tej rasy ustalono dopiero w latach trzydziestych ubiegłego wieku. O ile wieki temu Shiba inu były psami do polowań na dziki, o tyle dzisiaj traktowane są głównie jako psy do towarzystwa.

Shiba inu - źródło obrazka Wikipedia.org

Shiba inu – źródło obrazka Wikipedia.org

Rasa ta posiada kilka możliwych umaszczeń, najpopularniejsze barwy to czerwona oraz rudoczerwona. Sierść może posiadać białe znaczenia. Dorosły pies waży około dziesięciu kilogramów, a jego wysokość to maksymalnie niewiele ponad czterdzieści centymetrów. Shiba inu z wyglądu przypomina inną japońską rasę, jaką jest Akita inu. Psy rasy Shiba inu są jednak o wiele mniejsze.

Charakter psa Shiba inu jest raczej zaczepny. Wykazuje wrogość wobec psów innych ras. Jeśli tylko nadarza się okazja do konfrontacji, Shiba z pewnością z niej skorzysta. Takie zachowanie wynika z faktu, że pierwotnie rasa ta miała pomagać ludziom podczas polowań. Pies myśliwski nie pozbędzie się swojego instynktu. Jeśli nie brać pod uwagę wrogości wobec innych psów, Shiba inu jest całkiem spokojnym i oddanym właścicielowi psiakiem. Doskonale sprawdzi się w roli stróża posesji. Jeśli na naszym terenie znajdzie się intruz, pies z pewnością nas o tym poinformuje i odstraszy nieproszonego gościa.

Shiba inu jest nieufny wobec obcych. Dzięki temu stanie w obronie właściciela, jeśli będzie zmuszony. Przyczynia się to do skutecznego pilnowania domu przez psiaki tej rasy. Jeśli chcemy uniknąć sytuacji, gdy nasz pies zaatakuje innego, nie powinniśmy prowadzić szkolenia w miejscu publicznym, gdzie pojawiają się inni właściciele ze swoimi pupilami. Shiba wymaga sporej dawki ruchu, dlatego nie zapominajmy o tym, jeśli planujemy trzymać psiaka w bloku. Częste spacery i regularne treningi to konieczność. Możemy zabrać go ze sobą chociażby podczas biegania.

Shiba inu posiada lekko skośne oczy, stojące uszy i zakręcony ogon noszony na grzbiecie. Porusza się lekko i dość dynamicznie. Lubi polować, dlatego na spacerze powinien znajdować się na smyczy. Pies chętnie odkrywa nowe miejsca i sprawdza wszystko, co go zainteresuje. W takich sytuacjach wołanie może nie wystarczyć, dlatego zabezpieczenia psa za pomocą smyczy wydaje się być konieczne. Wolność zapewnimy mu w miejscu, które będzie ograniczone, jak chociażby nasza prywatna działka z ogrodzeniem.

Zaleca się szczotkowanie sierści w okresach linienia. Ponadto Shiba inu nie jest wymagającym psem. Pielęgnacja ogranicza się praktycznie do czesania. Nie zapominajmy też o zdrowiu pupila. Mimo, że wykazuje odporność na niesprzyjające warunki atmosferyczne, nie powinniśmy lekceważyć szczepień i wizyt u specjalisty. Przykładajmy wagę do dbania o zdrowie psiaka, aby nie podupadło.

Jeśli chcemy wychować psa rasy Shiba inu, musimy wykazać się ogromna cierpliwością. Znaczenie ma też konsekwencja w działaniu. Pies jest indywidualistą. Postroi obserwować właściciela, ale już niekoniecznie słuchać jego poleceń. Opanowany pies nie znosi krzyku. Nie może przebywać z osobami, które próbują wszystko załatwić agresją i szybko się denerwują. To znakomity partner, ale tylko dla kogoś, kto doceni to partnerstwo i uzna towarzystwo psa o takim charakterze. W przeciwnym razie Shiba inu nie powoli sobą kierować i nie będzie posłuszny.

Forum dyskusyjne: shiba inu hodowla, pies shiba

Psy tej rasy przywiązują się do ludzi. Nie wymagają ciągłej obecności właściciela, dlatego mogą zostać na pewien czas same. Podobno ich sierść jest na tyle mało aktywna pod względem alergicznym, że nie powoduje uciążliwych objawów uczulenia. Chodzi tutaj głównie o charakterystyczny zapach. Shiba lubi aktywność fizyczną, jednak nie musi mieszkać w domu z ogrodem. Pewny siebie psiak jest dobrym towarzyszem, dlatego warto docenić jego charakter i nauczyć się mieszkać z nim pod jednym dachem. Z pewnością odwdzięczy się ogromnym zaufaniem.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *